Hanna Segal w Sopocie

W dniach 12-21 maja w Sopocie gościła dr Hanna Segal. Była to Jej druga wizyta w Sopocie. Poprzednia miała miejsce w 2004 roku. Mieliśmy wyjątkową okazję do kontaktu i superwizji z jednym z ostatnich żyjących klasyków psychoanalizy. Dr Segal zgodziła się na spotkanie otwarte dla grona 80 osób - kandydatów Polskiego Towarzystwa Psychoanalitycznego, terapeutów i kandydatów Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychoanalitycznej, podczas którego ustosunkowała się do kilku zaproponowanych przez nas tematów.

Spotkanie przebiegało w niezwykle poruszającej atmosferze. Pośród wielu interesujących kwestii poruszonych przez dr Segal wymienię tylko niektóre.

Dr Segal zarysowała kluczowe elementy postawy analitycznej. Podkreśliła utrzymywanie settingu jako podstawę analitycznej postawy włącznie z wewnętrznym settingiem analityka. Istotę sytuacji analitycznej pokazała przez pryzmat zasady nieoznaczoności Heisenberga. Obserwator sytuacji analitycznej jest powiązany z badanym obiektem i uczestniczy w tej relacji. Pacjent i analityk wpływają na siebie wzajemnie i zmieniają się.

Kolejną kwestią, którą rozwinęła dr Segal był rozwój teorii analitycznej od Freuda poprzez Klein po teorię postkleinowską. Zarysowała historię rozwoju pojęcia i zjawiska przeciwprzeniesienia. Ustosunkowała się do różnic i podobieństw sposobu pracy z Jej bliską przyjaciółką Betty Joseph. Zaznaczyła, że różnice są wyolbrzymiane w tej materii – Joseph bardziej koncentruje się na interpretacji przeniesienia, gdy Segal interpretuje nieświadomą fantazję i podkreśla rolę rzeczywistości. Motyw podtrzymywanie ognia z powieści W drodze, o której mówiła Hanna Segal stał się pointą spotkania – motyw dobrego obiektu.

W trakcie swojego pobytu dr Segal prowadziła seminaria kliniczne dla grupy warszawskiej i dwóch trójmiejskich. Na koniec pobytu w Sopocie Hanna Segal zgodziła się na rozmowę rejestrowaną kamerą. Film na dvd ukaże się niebawem i jest zapisem uwag dr Segal dotyczących m.in. postawy analitycznej, zmian w technice i teorii analitycznej oraz naukowego statusu psychoanalizy.

Pobyt Hanny Segal był również czasem wypoczynku, w którym codzienne pływanie w basenie było podstawowym jego punktem.

Hanna Segal urodziła się w 1918 roku w Łodzi i wyjechała z Polski w 1939 roku. W związku z wybuchem II Wojny Światowej osiedliła się w Wielkiej Brytanii. Odbyła analizę u Melanii Klein. W 1949 roku została członkiem brytyjskiego towarzystwa psychoanalitycznego /British Psycho-Analytical Society/ i z czasem stała się jednym z najbliższych współpracowników Melanii Klein. Segal uchodzi za jednego trzech największych kontynuatorów myśli Melanii Klein, obok Wilfrieda Biona i Herberta Rosenfelda. Segal dwukrotnie pełniła funkcję wieceprezydenta International Psychoanalytic Association najbardziej prestiżowej organizacji psychoanalitycznej założonej przez Freuda w 1910 roku.

Hannie Segal zawdzięczamy czytelną egzegezę teorii Melanii Klein oraz, pośród bogatej twórczości naukowej Segal, koncepcję formowania się symbolu i koncepcję dzieła sztuki. Istotnym watkiem jej pracy było ukazanie klinicznej użyteczności popędu śmierci ora związki między rzeczywistością i fantazją.

Dr Segal opublikowała wiele tekstów oraz kilka książek: Wprowadzenie do teorii m. Klein (1964), Klein (19979), Pisma Hanny Segal (1981), Marzenia senne, wyobraźnia i sztuka (1991 oraz Psychoanaliza, literatura i wojna (1997).